распяча́таць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Адкрыць заклеенае, запячатанае.

Р. пакет.

|| незак. распяча́тваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. распяча́тванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

распяча́таць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. распяча́таю распяча́таем
2-я ас. распяча́таеш распяча́таеце
3-я ас. распяча́тае распяча́таюць
Прошлы час
м. распяча́таў распяча́талі
ж. распяча́тала
н. распяча́тала
Загадны лад
2-я ас. распяча́тай распяча́тайце
Дзеепрыслоўе
прош. час распяча́таўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

распяча́таць сов. распеча́тать; (письмо и т.п. — ещё) вскрыть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

распяча́таць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Адкрыць, зняўшы пячаць або тое, чым запячатана што‑н. Распячатаць склад. // Раскрыць што‑н. заклеенае, запячатанае (пісьмо, пакет). Як толькі Андрэй апынуўся адзін, ён распячатаў канверт. Колас. Я нервова распячатаў пакет, адтуль выпала фотакартка Люды з надпісам: «Майму каханаму дурню». Дуброўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распяча́таць

1. (зняць пячатку) entsíegeln vt;

2. (раскрыць) áufbrechen* vt; öffnen, áufmachen vt; áufreißen* vt (канверт); ánbrechen* vt (пачак цыгарэт, цукерак і г. д.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

распяча́таны распеча́танный; вскры́тый; см. распяча́таць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

распяча́тваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да распячатаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распяча́тванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. распячатваць — распячатаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

rozpieczętować

зак. распячатаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

распяча́таны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад распячатаць.

2. у знач. прым. Адкрыты, расклеены (пра пісьмо, пакет). Аляксей дастае з кішэні шыняля распячатаны канверт. Жычка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)