распу́тацца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -аецца; зак.

Вызваліцца ад пута.

Конь распутаўся.

|| незак. распу́твацца, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

распу́тацца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. распу́таецца распу́таюцца
Прошлы час
м. распу́таўся распу́таліся
ж. распу́талася
н. распу́талася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

распу́тацца сов. (освободиться от пут) распу́таться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

распу́тацца, ‑аецца; зак.

Вызваліцца ад таго, чым спутаны. Конь распутаўся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распу́тацца разм.

1. (пра вяроўку, вузел) sich áufknoten; áufgehen* vi (s); sich entwírren;

2. (стаць зразумелым) sich klären;

распу́тацца з даўга́мі разм. aus den Schúlden heráuskommen*, die Schúlden lóswerden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

распу́таться

1. распу́тацца;

2. перен. разблы́тацца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

распу́твацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да распутацца.

2. Зал. да распутваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распу́твацца несов., возвр., страд. распу́тываться; см. распу́тацца, распу́тваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

rozpętać się

зак.

1. распутацца;

2. разбушавацца, разгуляцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)