раскірэ́чыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раскірэ́чуся |
раскірэ́чымся |
| 2-я ас. |
раскірэ́чышся |
раскірэ́чыцеся |
| 3-я ас. |
раскірэ́чыцца |
раскірэ́чацца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
раскірэ́чыўся |
раскірэ́чыліся |
| ж. |
раскірэ́чылася |
| н. |
раскірэ́чылася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
раскірэ́чся |
раскірэ́чцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
раскірэ́чыўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
раскірэ́чыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак.
Разм. Тое, што і раскарачыцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
раскірэ́чвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.
Незак. да раскірэчыцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)