раска́заны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раска́заны раска́заная раска́занае раска́заныя
Р. раска́занага раска́занай
раска́занае		 раска́занага раска́заных
Д. раска́занаму раска́занай раска́занаму раска́заным
В. раска́заны (неадуш.)
раска́занага (адуш.)		 раска́заную раска́занае раска́заныя (неадуш.)
раска́заных (адуш.)
Т. раска́заным раска́занай
раска́занаю		 раска́заным раска́занымі
М. раска́заным раска́занай раска́заным раска́заных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

раска́заны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раска́заны раска́заная раска́занае раска́заныя
Р. раска́занага раска́занай
раска́занае		 раска́занага раска́заных
Д. раска́занаму раска́занай раска́занаму раска́заным
В. раска́заны (неадуш.)
раска́занага (адуш.)		 раска́заную раска́занае раска́заныя (неадуш.)
раска́заных (адуш.)
Т. раска́заным раска́занай
раска́занаю		 раска́заным раска́занымі
М. раска́заным раска́занай раска́заным раска́заных

Кароткая форма: раска́зана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

раска́заны расска́занный; изло́женный; см. расказа́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раска́заны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад расказаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пове́данный раска́заны, паве́дамлены;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расска́занный раска́заны, мног. параска́званы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

изло́женный вы́кладзены; (выраженный) вы́казаны; (рассказанный) раска́заны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

КАНСТРУ́КЦЫЯ граматычная, сінтаксічнае цэлае, якое складаецца з моўных адзінак, што аб’ядноўваюцца на падставе наяўнасці ў іх пэўных грамат. уласцівасцей. У сінтаксісе вылучаюць К.: дзеепрыметнікавыя («асветленая сонцам рунь»), дзеепрыслоўныя («чытаючы пісьмо»), прыназоўнікава-іменныя («на стале», «упоперак дарогі»), безасабовыя («варта падумаць», «на дварэ падмарозіла»), пасіўныя («расказаны настаўнікам»), адасобленыя («ліст, напісаны ад рукі»), з адмоўем («не сустрэў нікога»), з аднароднымі членамі («ружовыя, жоўтыя і блакітныя кветкі»), з чужой мовай («Ён сказаў: «Сустракайце вечарам») і інш. спалучэнні слоў.

Літ.:

Беларуская граматыка. Ч. 1—2. Мн., 1985—86.

П.​П.​Шуба.

т. 7, с. 596

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

изображённый

1. ство́раны; намалява́ны; нарысава́ны; вы́леплены; вы́сечаны; пака́заны; адлюстрава́ны; апі́саны; раска́заны;

2. вы́яўлены, вы́казаны, пака́заны; см. изобрази́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ука́занный

1. прич. (показанный) пака́заны; (отмеченный) зазна́чаны; (названный) назва́ны;

2. прич. (разъяснённый) раска́заны, растлума́чаны; ука́заны;

3. прил. (намеченный) вы́значаны, прызна́чаны; назва́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)