Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Verbum
анлайнавы слоўнікмеханізм для перадачы вярчальнага руху паміж валамі пры дапамозе прываднога рэменя. Ахоплівае вядучы шкіў (звычайна на вале рухавіка) і вядзёны (на вале рабочага органа). Вызначаецца здольнасцю да перагрузак, плаўнасцю ходу, бясшумнасцю, дазваляе перадаваць вярчэнне на адлегласць да некалькіх дзесяткаў метраў, магутнасць да 30—50
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ремённый раме́нны;
ремённый по́яс
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
плётка¹, -і,
Раменны, вяровачны
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
рэ́мень, -меня і раме́нь, -мяня́,
1. Доўгая паласа вырабленай скуры, моцнай тканіны, якая
2.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
раме́нны
прыметнік, адносны
| раме́нны | раме́ннае | раме́нныя | ||
| раме́ннага | раме́ннай раме́ннае |
раме́ннага | раме́нных | |
| раме́ннаму | раме́ннай | раме́ннаму | раме́нным | |
| раме́нны ( раме́ннага ( |
раме́нную | раме́ннае | раме́нныя ( раме́нных ( |
|
| раме́нным | раме́ннай раме́ннаю |
раме́нным | раме́ннымі | |
| раме́нным | раме́ннай | раме́нным | раме́нных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вуздэ́чка, -і,
Частка вупражы — аброць з рамянёў з цуглямі, якая надзяваецца на галаву каню.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
паганя́лка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ríemenantrieb
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
раме́нны Ríemen-;
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)