разно́жка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. разно́жка
Р. разно́жкі
Д. разно́жцы
В. разно́жку
Т. разно́жкай
разно́жкаю
М. разно́жцы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разно́жка ж., разг., спец. разно́жка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разно́жка разг., спец. разно́жка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)