размяжо́ўваць гл. размежаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

размяжо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. размяжо́ўваю размяжо́ўваем
2-я ас. размяжо́ўваеш размяжо́ўваеце
3-я ас. размяжо́ўвае размяжо́ўваюць
Прошлы час
м. размяжо́ўваў размяжо́ўвалі
ж. размяжо́ўвала
н. размяжо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. размяжо́ўвай размяжо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час размяжо́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

размяжо́ўваць несов.

1. прям., перен. размежёвывать;

2. разграни́чивать;

1, 2 см. размежава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

размяжо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да размежаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размяжоўваць, падзяляць

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

размежава́ць, -мяжу́ю, -мяжу́еш, -мяжу́е; -мяжу́й; -межава́ны; зак., каго-што.

1. Раздзяліць, правёўшы межы.

Р. участкі.

2. перан. Аддзяліць, адмежаваць сферы дзейнасці.

Р. абавязкі.

|| незак. размяжо́ўваць, -аю, -аеш, -ае; наз. размяжо́ўванне, -я, н.

|| наз. размежава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разграни́чивать несов. размяжо́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

размежёвывать несов., прям., перен. размяжо́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

размяжо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. размяжоўваць — размежаваць і размяжоўвацца — размежавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размяжо́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да размежавацца.

2. Зал. да размяжоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)