размы́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. размы́ты размы́тая размы́тае размы́тыя
Р. размы́тага размы́тай
размы́тае
размы́тага размы́тых
Д. размы́таму размы́тай размы́таму размы́тым
В. размы́ты (неадуш.)
размы́тага (адуш.)
размы́тую размы́тае размы́тыя (неадуш.)
размы́тых (адуш.)
Т. размы́тым размы́тай
размы́таю
размы́тым размы́тымі
М. размы́тым размы́тай размы́тым размы́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

размы́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. размы́ты размы́тая размы́тае размы́тыя
Р. размы́тага размы́тай
размы́тае
размы́тага размы́тых
Д. размы́таму размы́тай размы́таму размы́тым
В. размы́ты (неадуш.)
размы́тага (адуш.)
размы́тую размы́тае размы́тыя (неадуш.)
размы́тых (адуш.)
Т. размы́тым размы́тай
размы́таю
размы́тым размы́тымі
М. размы́тым размы́тай размы́тым размы́тых

Кароткая форма: размы́та.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

размы́ты размы́тый;

р. грунт — размы́тый грунт;

~тая плаці́на — размы́тая плоти́на; см. размы́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

размы́ты, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад размыць.

2. у знач. прым. Сапсаваны, разбураны плынню, вадою. Русіновічу сніўся сон: ён едзе з бацькам па размытай, калдобістай дарозе. Дамашэвіч. Штоноч сніцца венцяроўцам самалёт... Здаецца, не ходзяць яны па размытай грэблі ды балоце, а на самалёце птушкай крылатай носяцца. Чарот.

3. у знач. прым. Які не мае ярка акрэсленых абрысаў; няясны, невыразны. Сонца заходзіла за брудную, празрыстую павалоку. Яно не хавалася, але здавалася нейкім размытым. Лобан. Пабразгаў [вецер] заінелай клямкай, Асыпаў з хвоі снег і знік, А з воблака размытай плямкай Туманным выплыў маладзік. Грахоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размы́ты unterspült; ufgeweicht (пра дарогу)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

размы́тый размы́ты, мног. паразмыва́ны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

rozmyty

размыты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

калю́га, ‑і, ДМ ‑люзе, ж.

Ямка на дарозе, выбітая коламі, звычайна з вадой, граззю. Заглушэў зусім вялікі стары шлях. Размыты з бакоў веснавымі ручаямі, пакарабачан даўнымі засохлымі калюгамі. Гарэцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

verwschen II a размы́ты, расплы́вісты, невыра́зны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verrgnet a

1) дажджлі́вы

2) размы́ты (дажджом)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)