Verbum

анлайнавы слоўнік

размыка́цца гл. разамкнуцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

размыка́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

размыка́цца несов., возвр., страд. размыка́ться; см. разамкну́цца, размыка́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

размыка́цца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да разамкнуцца.

2. Зал. да размыкаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разамкну́цца, 1 і 2 ас. адз. не ўжыв., -не́цца; -нёмся, -няце́ся, -ну́цца; зак.

Раз’яднацца (пра самкнутае).

Ланцуг разамкнуўся.

|| незак. размыка́цца, -а́ецца.

|| наз. размыка́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

размыка́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. размыкаць — разамкнуць і размыкацца — разамкнуцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размыка́ться несов.

1. размыка́цца;

2. (о глазах) расплю́шчвацца; (о губах) расту́львацца;

3. (о руках) разніма́цца; см. разомкну́ться;

4. страд. размыка́цца; расплю́шчвацца; расту́львацца; разніма́цца; см. размыка́ть^II.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)