разліто́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. разліто́ўваю разліто́ўваем
2-я ас. разліто́ўваеш разліто́ўваеце
3-я ас. разліто́ўвае разліто́ўваюць
Прошлы час
м. разліто́ўваў разліто́ўвалі
ж. разліто́ўвала
н. разліто́ўвала
Загадны лад
2-я ас. разліто́ўвай разліто́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час разліто́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разліто́ўваць несов., уст., см. распа́йваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разліто́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да разлітаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разлітава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны; зак., што (уст.).

Распаяць.

|| незак. разліто́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. разліто́ўванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

распа́ивать несов. распа́йваць, уст. разліто́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разліто́ўванне, ‑я, н.

Уст. Дзеянне паводле знач. дзеясл. разлітоўваць — разлітаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разліто́ўвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да разлітавацца.

2. Зал. да разлітоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)