разлітава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны; зак., што (уст.).

Распаяць.

|| незак. разліто́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. разліто́ўванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разлітава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. разліту́ю разліту́ем
2-я ас. разліту́еш разліту́еце
3-я ас. разліту́е разліту́юць
Прошлы час
м. разлітава́ў разлітава́лі
ж. разлітава́ла
н. разлітава́ла
Загадны лад
2-я ас. разліту́й разліту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час разлітава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разлітава́ць сов., уст., см. распая́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разлітава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.

Уст. Распаяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распая́ть сов. распая́ць, уст. разлітава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разліто́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да разлітаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разліто́ўванне, ‑я, н.

Уст. Дзеянне паводле знач. дзеясл. разлітоўваць — разлітаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

rozlutować

зак. разлітаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)