разло́мваць гл. разламаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разло́мваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. разло́мваю разло́мваем
2-я ас. разло́мваеш разло́мваеце
3-я ас. разло́мвае разло́мваюць
Прошлы час
м. разло́мваў разло́мвалі
ж. разло́мвала
н. разло́мвала
Загадны лад
2-я ас. разло́мвай разло́мвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час разло́мваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разло́мваць несов., в разн. знач., см. разло́мліваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разло́мваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

1. Незак. да разламаць.

2. безас. Пра моцны боль у якой‑н. частцы цела. Круціла ў галаве, разломвала ад болю ўсю спіну. Дамашэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разло́мваць, разло́мліваць гл. разламаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разлама́ць, -ламлю́, -ло́міш, -ло́міць; -ламі́; -лама́ны; зак., што.

1. Ламаючы, падзяліць на часткі, на кавалкі.

Р. крэсла.

2. Разбурыць, разваліць.

Р. дзверы.

|| незак. разло́мліваць, -аю, -аеш, -ае і разло́мваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. разло́м, -у, м., разло́мліванне, -я, н. і разло́мванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разло́мванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. разломваць — разламаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вышчапля́ць

‘аддзяляць па слаях што-небудзь (лучыну і пад.); разломваць, разбіваць што-небудзь на кавалкі, часткі’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вышчапля́ю вышчапля́ем
2-я ас. вышчапля́еш вышчапля́еце
3-я ас. вышчапля́е вышчапля́юць
Прошлы час
м. вышчапля́ў вышчапля́лі
ж. вышчапля́ла
н. вышчапля́ла
Загадны лад
2-я ас. вышчапля́й вышчапля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час вышчапля́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вышчэ́пліваць

‘аддзяляць па слаях што-небудзь (лучыну і пад.); разломваць, разбіваць што-небудзь на кавалкі, часткі’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вышчэ́пліваю вышчэ́пліваем
2-я ас. вышчэ́пліваеш вышчэ́пліваеце
3-я ас. вышчэ́плівае вышчэ́пліваюць
Прошлы час
м. вышчэ́пліваў вышчэ́плівалі
ж. вышчэ́плівала
н. вышчэ́плівала
Загадны лад
2-я ас. вышчэ́плівай вышчэ́плівайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час вышчэ́пліваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разло́мвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да разламацца.

2. Разм. Моцна, нясцерпна балець (звычайна пра галаву). Мы пагулялі, пачаставаліся гэтак, што назаўтра ў мяне былі парожнія кішэні і галава разломвалася не толькі ад п’янкі, але і ад думак, як жыць далей. Сабаленка.

3. Зал. да разломваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)