Verbum

анлайнавы слоўнік

раздзіра́ць гл. разадраць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

раздзіра́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

раздзіра́ць несов.

1. разрыва́ть, раздира́ть;

2. (умерщвлять — о хищных животных, птицах) разрыва́ть, расте́рзывать;

3. (получать или наносить царапину) расцара́пывать; расчёсывать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раздзіра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да разадраць, раздзерці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздзіра́ць гл. разадраць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

разадра́ць, -здзяру́, -здзярэ́ш, -здзярэ́; -здзяро́м, -здзераце́, -здзяру́ць; -здзяры́; -задра́ны; зак. (разм.).

1. каго-што. Рэзкім рухам раздзяліць на часткі; парушыць што-н. цэлае, зрабіць драным.

Р. паперу на дробныя кавалкі.

Р. плашч.

2. каго. Пазбавіць жыцця (пра драпежных жывёл, птушак).

Воўк разадраў авечку.

3. што. Нанесці рану, драпіну.

Р. нагу аб дрот.

|| незак. раздзіра́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

расцара́пывать несов. раздзіра́ць; дра́паць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раздзіра́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. раздзіраць — разадраць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздзіра́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да разадрацца, раздзерціся.

2. Зал. да раздзіраць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздира́ть несов., прям., перен. раздзіра́ць, разрыва́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)