раздво́йвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. раздво́йваюся раздво́йваемся
2-я ас. раздво́йваешся раздво́йваецеся
3-я ас. раздво́йваецца раздво́йваюцца
Прошлы час
м. раздво́йваўся раздво́йваліся
ж. раздво́йвалася
н. раздво́йвалася
Загадны лад
2-я ас. раздво́йвайся раздво́йвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час раздво́йваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

раздво́йвацца несов., возвр., страд. раздва́иваться; см. раздво́іцца, раздво́йваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раздво́йвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да раздвоіцца.

2. Зал. да раздвойваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздво́йвацца sich spálten, sich téilen; sich gábeln (разгалінавацца)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

раздво́іцца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -дво́іцца; зак.

1. Раздзяліцца надвае.

Сцежка раздвоілася.

2. перан. Страціць цэльнасць, унутранае адзінства, стаць супярэчлівым.

Думкі раздвоіліся.

|| незак. раздво́йвацца, -аецца.

|| наз. раздвае́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

раздва́иваться возвр., страд. раздво́йвацца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дваі́цца, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., дво́іцца; незак.

1. Раздзяляцца на дзве часткі; раздвойвацца.

2. Здавацца падвоеным (пра зрокавае ўспрыняцце).

У вачах дваіліся ўсе прадметы.

Хто баіцца, таму ўваччу дваіцца (прыказка).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

rozdwajać się

незак. раздвойвацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

раздвае́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. раздвойваць — раздвоіць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. раздвойвацца — раздвоіцца.

2. Што-небудзь раздвоенае, раздвоеная частка чаго‑н. Капыты з раздваеннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

gábeln

1. vt браць відэ́льцам [ві́ламі]

2. ~, sich раздво́йвацца, разгаліно́ўвацца;

der Weg gábelt sich даро́га разгаліно́ўваецца, на даро́зе разві́лка [разві́лак]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)