разгубля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; зак.

Тое, што і разгубіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разгубля́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. разгубля́ю разгубля́ем
2-я ас. разгубля́еш разгубля́еце
3-я ас. разгубля́е разгубля́юць
Прошлы час
м. разгубля́ў разгубля́лі
ж. разгубля́ла
н. разгубля́ла
Загадны лад
2-я ас. разгубля́й разгубля́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час разгубля́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разгубля́ць сов. растеря́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разгубля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак.

Тое, што і разгубіць. Мы ж прайшлі гэта пекла, Хоць і шмат разгублялі, Непахісна пранеслі Чырвоны штандар. Броўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

растеря́ть сов.

1. (потерять одно за другим) пагубля́ць, разгубі́ць, разгубля́ць;

2. перен. (лишиться) стра́ціць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)