назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| разгру́зкі | |
| разгру́зцы | |
| разгру́зку | |
| разгру́зкай разгру́зкаю |
|
| разгру́зцы |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| разгру́зкі | |
| разгру́зцы | |
| разгру́зку | |
| разгру́зкай разгру́зкаю |
|
| разгру́зцы |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
1.
ажыццяўля́ць разгру́зку Áusladung léisten;
спыня́ць разгру́зку Áusladung éinstellen;
2. (вызваленне ад чаго
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
разгрузі́ць, -ружу́, -ру́зіш, -ру́зіць; -ру́жаны;
1. Вызваліць ад грузу.
2.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
самаразгру́зка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АКВАТО́РЫЯ [ад аква... + (тэры)торыя],
участак прасторы мора, возера, ракі ў натуральных, штучных або ўмоўных межах; звычайна водная частка марскога порта — гавань. Акваторыя порта ўключае водныя падыходы, рэйд,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
rozładunek, ~ku
rozładun|ekПольска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ВАГОНАПЕРАКУ́ЛЬНІК,
збудаванне для механізаванай разгрузкі насыпных грузаў з
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)