разго́рнены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разго́рнены |
разго́рненая |
разго́рненае |
разго́рненыя |
| Р. |
разго́рненага |
разго́рненай разго́рненае |
разго́рненага |
разго́рненых |
| Д. |
разго́рненаму |
разго́рненай |
разго́рненаму |
разго́рненым |
| В. |
разго́рнены (неадуш.) разго́рненага (адуш.) |
разго́рненую |
разго́рненае |
разго́рненыя (неадуш.) разго́рненых (адуш.) |
| Т. |
разго́рненым |
разго́рненай разго́рненаю |
разго́рненым |
разго́рненымі |
| М. |
разго́рненым |
разго́рненай |
разго́рненым |
разго́рненых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разго́рнены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разго́рнены |
разго́рненая |
разго́рненае |
разго́рненыя |
| Р. |
разго́рненага |
разго́рненай разго́рненае |
разго́рненага |
разго́рненых |
| Д. |
разго́рненаму |
разго́рненай |
разго́рненаму |
разго́рненым |
| В. |
разго́рнены (неадуш.) разго́рненага (адуш.) |
разго́рненую |
разго́рненае |
разго́рненыя (неадуш.) разго́рненых (адуш.) |
| Т. |
разго́рненым |
разго́рненай разго́рненаю |
разго́рненым |
разго́рненымі |
| М. |
разго́рненым |
разго́рненай |
разго́рненым |
разго́рненых |
Кароткая форма: разго́рнена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
разго́рнены, см. разго́рнуты
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)