«Камітэты для разгляду і складання інвентароў памешчыцкім маёнткам у Заходніх губернях» 5/78

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

разгля́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. разгля́д
Р. разгля́ду
Д. разгля́ду
В. разгля́д
Т. разгля́дам
М. разгля́дзе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Камітэт, назначаны для разгляду розных меркаванняў, якія адносяцца да вернутых ад Польшчы губерняў, гл. Камітэт па справах Заходніх губерняў

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

нагляда́нне, -я, н.

1. гл. наглядаць.

2. Тое, што заўважана ў працэсе вывучэння, разгляду чаго-н., назіранняў над чым-н.

Жыццёвыя нагляданні.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

назіра́нне, -я, н.

1. гл. назіраць.

2. мн. -і, -яў. Тое, што заўважана ў працэсе вывучэння, разгляду чаго-н., нагляданняў за кім-, чым-н.

Навуковыя назіранні.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

судаво́дства, ‑а, н.

Дзейнасць судовых органаў па разгляду і вырашэнню грамадзянскіх і крымінальных спраў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трактава́цца, 1 і 2 ас. звычайна не ўжыв., -ту́ецца; незак.

1. Быць прадметам абгаворвання, разгляду, тлумачэння чаго-н.

2. Характарызавацца, адлюстроўвацца пэўным чынам.

|| наз. трактава́нне, -я, н. і тракто́ўка, -і, ДМ -о́ўцы, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

referable [rɪˈfɜ:rəbl] adj. fml (to)

1. які́ тлумачыцца (чым-н.);

success referable to hard work по́спех, дася́гнуты дзя́куючы насто́йлівай пра́цы

2. які́ падлягае разгля́ду;

referable to the subcommittee які́ падлягае разгля́ду падкамітэ́там

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

аб’екты́ў, ‑тыва, м.

Частка аптычнай прылады, якая складаецца з адной або некалькіх лінзаў, накіраваных на аб’ект разгляду. Аб’ектыў фотаапарата. Аб’ектыў тэлескопа.

[Ад лац. objectum — прадмет.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

unheard

[ʌnˈhɜ:rd]

adj.

1) нячу́тны, ве́льмі ці́хі

2) бяз слу́ханьня, разгля́ду спра́вы

to condemn a person unheard — прызна́ць вінава́тым каго́сь без разгля́ду спра́вы

3) нечува́ны; няве́дамы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)