назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| разву́чвання | |
| разву́чванню | |
| разву́чваннем | |
| разву́чванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| разву́чвання | |
| разву́чванню | |
| разву́чваннем | |
| разву́чванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
развучы́ць, -вучу́, -ву́чыш, -ву́чыць; -ву́чаны;
Вывучыць з мэтай выканання, паўтарэння.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
разу́чивание
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Рэпеты́цыя ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
рэпеты́цыя, ‑і,
•••
[Ад лац. repretitio — паўтарэнне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэпеты́цыя
(
1)
2)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рэпеты́цыя
(
1)
2)
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)