разбракава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. разбракава́ны разбракава́ная разбракава́нае разбракава́ныя
Р. разбракава́нага разбракава́най
разбракава́нае
разбракава́нага разбракава́ных
Д. разбракава́наму разбракава́най разбракава́наму разбракава́ным
В. разбракава́ны (неадуш.)
разбракава́нага (адуш.)
разбракава́ную разбракава́нае разбракава́ныя (неадуш.)
разбракава́ных (адуш.)
Т. разбракава́ным разбракава́най
разбракава́наю
разбракава́ным разбракава́нымі
М. разбракава́ным разбракава́най разбракава́ным разбракава́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разбракава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. разбракава́ны разбракава́ная разбракава́нае разбракава́ныя
Р. разбракава́нага разбракава́най
разбракава́нае
разбракава́нага разбракава́ных
Д. разбракава́наму разбракава́най разбракава́наму разбракава́ным
В. разбракава́ны (неадуш.)
разбракава́нага (адуш.)
разбракава́ную разбракава́нае разбракава́ныя (неадуш.)
разбракава́ных (адуш.)
Т. разбракава́ным разбракава́най
разбракава́наю
разбракава́ным разбракава́нымі
М. разбракава́ным разбракава́най разбракава́ным разбракава́ных

Кароткая форма: разбракава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разбракава́ны спец. разбрако́ванный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разбракава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад разбракаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разбрако́ванный разбракава́ны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разбрако́ваны спец., см. разбракава́ны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)