раго́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раго́зны раго́зная раго́знае раго́зныя
Р. раго́знага раго́знай
раго́знае		 раго́знага раго́зных
Д. раго́знаму раго́знай раго́знаму раго́зным
В. раго́зны (неадуш.)
раго́знага (адуш.)		 раго́зную раго́знае раго́зныя (неадуш.)
раго́зных (адуш.)
Т. раго́зным раго́знай
раго́знаю		 раго́зным раго́знымі
М. раго́зным раго́знай раго́зным раго́зных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

раго́зны рого́зный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

РАГО́ЗНЫ (Зіновій Захаравіч) (10.5.1901, г. Орша Віцебскай вобл. — 12.1.1990),

генерал-маёр (1940). Скончыў камандныя курсы (1920), Ваен. акадэмію імя Фрунзе (1931, 1935). У Чырв. Арміі з 1919. Удзельнік грамадз. вайны 1918—20 на Паўд., Зах. франтах. У сав.-фінл. вайну 1939—40 нач. штаба корпуса. У Вял. Айч. вайну з 1941 на Бранскім, Паўд.-Зах., Варонежскім, 1-м і 2-м Укр. франтах: камандзір корпуса, нач. штаба арміі. Да 1954 у Сав. Арміі і на выкладчыцкай рабоце.

т. 13, с. 201

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

раго́з, -у, м.

Шматгадовая травяністая балотная расліна, коп’епадобны трыснёг.

|| прым. раго́завы, -ая, -ае і раго́зны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Рагозны З. З. 9/21

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

рого́зный раго́зны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)