рабо́чая

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
ж. -
Н. рабо́чая рабо́чыя
Р. рабо́чай рабо́чых
Д. рабо́чай рабо́чым
В. рабо́чую рабо́чых
Т. рабо́чай
рабо́чаю		 рабо́чымі
М. рабо́чай рабо́чых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рабо́чая ж., сущ. рабо́чая

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рабо́чая сущ. рабо́чая, -чай ж.; см. рабо́чий​I.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

«Рабочая апазіцыя» 1/318

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

«Рабочая арыстакратыя» 9/382

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

«Рабочая правда», гл. «Правда»

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Рабочая партыя (Філіпіны) 10/591

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

«Рабочая газета» (1922—32) 2/119

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

«Рабочая зара» (газ., 1880, Пецярбург) 3/290; 8/347

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Рабочая партыя (Францыя) 3/412; 6/280; 10/633

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)