МАСКО́ЎСКІ ТЭА́ТР «ШКО́ЛА СУЧА́СНАЙ П’Е́СЫ».
Засн. ў 1989. Стваральнікі: І.Райхельгаўз, М.Дружыніна, Л.Палішчук і А.Філозаў і інш. Ставіць п’есы пераважна сучасных аўтараў, спалучае ў спектаклях розныя тэатр. жанры і формы — ад традыцыйнага псіхал. т-ра да балета, оперы і клаунады. Сярод пастановак: «Прыйшоў мужчына да жанчыны» (1989), «Усё будзе добра, як вы хацелі» (1993) і «Сыходзіў стары ад старой» (1995) С.Злотнікава, «А чаго гэта ты ў фраку?» С.Нікіціна (паводле «Прапановы» А.Чэхава, 1992), «Крэслы» Э.Іанескі, «Без люстэркаў» М.Клімантовіча (абодва 1994), «Місіс Леў» С.Какоўкіна, «Антыгона ў Нью-Йорку» Я.Главацкага (абодва 1995), «З прывітаннем, Дон Кіхот!» (паводле М.Сервантэса, Л.Мінкуса, 1997), «Чайка» А.Чэхава, «Каханне Карлаўны» В.Мухінай, «Нічога асаблівага» В.Ветхава (усе 1998), «Нататкі рускага падарожніка» Я.Грышкаўца (1999) і інш. Маст. кіраўнік тэатра Райхельгаўз, гал. мастак Б.Лысікаў. У розныя гады ў трупе працавалі: Т.Васільева, М.Глузскі, У.Качан, Палішчук, У.Сцяклоў, Філозаў і інш. У спектаклях таксама прымалі ўдзел І.Алфёрава, В.Астравумава, Э.Вітарган, Л.Гурчанка, Я.Дваржэцкі, Л.Дураў, М.Міронава, В.Нявінны, А.Пятрэнка, Н.Ценякова, С.Юрскі, В.Якаўлева, М.Яфрэмаў і інш.
т. 10, с. 183
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
п’е́са
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
п’е́са |
п’е́сы |
| Р. |
п’е́сы |
п’е́с |
| Д. |
п’е́се |
п’е́сам |
| В. |
п’е́су |
п’е́сы |
| Т. |
п’е́сай
п’е́саю |
п’е́самі |
| М. |
п’е́се |
п’е́сах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гуча́нне, -я, н.
1. гл. гучаць.
2. перан. Накіраванасць, характар, сэнс.
Вострае сацыяльнае г. п’есы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
denouement [ˌdeɪˈnu:mɒ̃] n. развя́зка (п’есы, рамана)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
мізансцэ́на, -ы, мн. -ы, -сцэ́н, ж.
Размяшчэнне дзеючых асоб і дэкарацый на сцэне ў розныя моманты выканання п’есы.
|| прым. мізансцэні́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
чы́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.
1. гл. чытаць.
2. Чытанне ўголас чаго-н.
3. Чытанне акцёрамі п’есы па ролях (від рэпетыцыі).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
лібрэ́та, нескл., н.
1. Слоўны тэкст тэатралізаванага музычна-вакальнага твора.
Л. оперы.
2. Кароткі пераказ зместу оперы, балета, п’есы.
3. План сцэнарыя для балета, кінафільма (спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дайгра́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што.
Скончыць іграць.
Д. вальс.
Д. першы акт п’есы.
|| незак. дайграва́ць, -раю́, -рае́ш, -рае́; -раём, -раяце́, -раю́ць.
|| наз. дайграва́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
рэпеты́цыя, -і, мн. -і, -цый, ж.
Папярэдняе выкананне спектакля, якога-н. відовішчнага мерапрыемства ў час іх падрыхтоўкі.
Р. п’есы.
Р. парада.
Генеральная р.
|| прым. рэпетыцы́йны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
рэжысёр, -а, мн. -ы, -аў, м.
Творчы работнік, мастацкі арганізатар, кіраўнік тэатральнай, кіна- або тэлевізійнай пастаноўкі, наогул відовішчных праграм.
Р.-пастаноўшчык.
|| прым. рэжысёрскі, -ая, -ае.
Рэжысёрскае бачанне п’есы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)