пірама́нія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. пірама́нія
Р. пірама́ніі
Д. пірама́ніі
В. пірама́нію
Т. пірама́ніяй
пірама́ніяю
М. пірама́ніі

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пірама́нія

(ад піра- + манія)

неадольная імпульсіўна ўзнікаючая хваравітая цяга да падпалаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

pyromania [ˌpaɪrəʊˈmeɪniə] n. пірама́нія, ця́га да падпа́лу

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)