Пірава перамога 8/445

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

пі́раў,

У выразе: пірава перамога (кніжн.) — перамога, якая дасягаецца цаной вялікіх ахвяр [ад імя эпірскага цара Піра, які перамог рымлян].

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пі́раў

прыметнік, прыналежны

адз.
ж.
Н. пі́рава
Р. пі́равай
пі́равае
Д. пі́равай
В. пі́раву
Т. пі́равай
пі́раваю
М. пі́равай

Крыніцы: piskunou2012, prym2009.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пі́раў

прыметнік, адносны

адз.
ж.
Н. пі́рава
Р. пі́равай
пі́равае
Д. пі́равай
В. пі́раву
Т. пі́равай
пі́раваю
М. пі́равай

Крыніцы: piskunou2012, prym2009.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пи́рров / пи́ррова побе́да а) ист. Пі́рава перамо́га; б) перен. пі́рава перамо́га.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пі́раў, ‑ава.

У выразе: пірава перамога гл. перамога.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пі́раў: пі́рава перамо́га пи́ррова побе́да

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Pyrrhic victory [ˌpɪrɪkˈvɪktəri] n. пі́рава перамо́га

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Pýrrussieg m -(e)s, -e пі́рава перамо́га

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ПЕРАМО́ГА,

1) баявы поспех, нанясенне паражэння войскам праціўніка, дасягненне мэт, пастаўленых на бой, аперацыю, вайну ў цэлым. У гонар П. праводзяць парады, узводзяць помнікі, трыумфальныя вароты (аркі), называюць плошчы, вуліцы і інш., устанаўліваюць святы, напр., Дзень П. ў Вял. Айч. вайне — 9 мая.

2) Поспех у барацьбе, напр., П. ў спарт. спаборніцтве.

3) П. Пірава (ад імя эпірскага цара Піра) — П., здабытая вял. ахвярамі і таму роўная паражэнню.

т. 12, с. 282

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)