Піра... 8/445

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

піра-

(гр. pyr = агонь)

першая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на сувязь з агнём.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

піра...

Першая састаўная частка складаных слоў са знач.: які мае адносіны да высокіх тэмператур, да дзеяння высокіх тэмператур, напр.: пірадынаміка, піразапальнік, піраметалургія, пірапісталет, піратэрапія, піраэлектрычнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

піра...

т. 12, с. 377

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

пірала́трыя

(ад піра- + -латрыя)

вогнепаклонства.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

піраска́ф

(ад піра- + -скаф)

першапачатковая назва парахода.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пірагравю́ра

(ад піра- + гравюра)

гравюра, выкананая шляхам прымянення піраграфіі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

піратэрапі́я

(ад піра- + тэрапія)

метады лячэння штучным павышэннем тэмпературы цела.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пірама́нія

(ад піра- + манія)

неадольная імпульсіўна ўзнікаючая хваравітая цяга да падпалаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пірамарфі́т

(ад піра- + гр. morphe = форма)

мінерал класа фасфатаў, хлорафасфаран волава.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)