пілі́кнуць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пілі́кну пілі́кнем
2-я ас. пілі́кнеш пілі́кнеце
3-я ас. пілі́кне пілі́кнуць
Прошлы час
м. пілі́кнуў пілі́кнулі
ж. пілі́кнула
н. пілі́кнула
Загадны лад
2-я ас. пілі́кні пілі́кніце
Дзеепрыслоўе
прош. час пілі́кнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пілі́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.

Аднакр. да пілікаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пілі́каць, -аю, -аеш, -ае; незак. (разм.).

1. Утвараць тонкія пісклівыя гукі (пераважна аб смычковых музычных інструментах).

На дварэ пілікала басэтля.

Пад бервяном пілікаў цвыркун.

2. Кепска іграць на чым-н.

П. на скрыпцы.

|| аднакр. пілі́кнуць, -ну, -неш, -не; -ні.

|| наз. пілі́канне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Пэ́рнуць ’пекануць, стукнуць’: добро пэрнуу (рагач., Мат. Гом.). Імітатыўны дзеяслоў, параўн. пэцнуць, пілікнуць ’тс’ і пад. Параўн. перыць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)