пікні́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пікні́чны |
пікні́чная |
пікні́чнае |
пікні́чныя |
| Р. |
пікні́чнага |
пікні́чнай
пікні́чнае |
пікні́чнага |
пікні́чных |
| Д. |
пікні́чнаму |
пікні́чнай |
пікні́чнаму |
пікні́чным |
| В. |
пікні́чны (неадуш.)
пікні́чнага (адуш.) |
пікні́чную |
пікні́чнае |
пікні́чныя (неадуш.)
пікні́чных (адуш.) |
| Т. |
пікні́чным |
пікні́чнай
пікні́чнаю |
пікні́чным |
пікні́чнымі |
| М. |
пікні́чным |
пікні́чнай |
пікні́чным |
пікні́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пікні́чны антр. пикни́ческий
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пікні́чны
(гр. pyknos = шчыльны)
поўны, тлусты;
п. тып — тып целаскладу чалавека, які характарызуецца шырокай каранастай фігурай і кароткай шыяй.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пикни́ческий антр. пікні́чны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
pýknisch a пікні́чны (схільны да таўсцення паўнаты)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)