пігментава́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ту́е; -тава́ны; зак. і незак., што (спец.).

Афарбаваць (афарбоўваць) тканкі арганізма пігментам.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пігментава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пігменту́ю пігменту́ем
2-я ас. пігменту́еш пігменту́еце
3-я ас. пігменту́е пігменту́юць
Прошлы час
м. пігментава́ў пігментава́лі
ж. пігментава́ла
н. пігментава́ла
Загадны лад
2-я ас. пігменту́й пігменту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пігменту́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пігментава́ць несов., биол., хим. пигменти́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пігментава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак. і незак., што.

Спец. Афарбаваць (фарбаваць) пігментам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пигменти́ровать несов. пігментава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пігментава́цца, ‑туецца; незак.

Зал. да пігментаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пігментава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад пігментаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)