піва́ць
‘піваць што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
піва́ю |
піва́ем |
| 2-я ас. |
піва́еш |
піва́еце |
| 3-я ас. |
піва́е |
піва́юць |
| Прошлы час |
| м. |
піва́ў |
піва́лі |
| ж. |
піва́ла |
| н. |
піва́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
піва́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Піва́к ’п’яніца’ (Ян.), ’піток’ (ТС). Да піва́ць — дзеяслоў шматразовага дзеяння ад піць (гл.). Суфікс ‑ак з экспрэсіяй зніжанасці прыўносіць значэнне назвы асобы па схільнасці да адпаведнага дзеяння.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)