пу́стула
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пу́стула |
пу́стулы |
| Р. |
пу́стулы |
пу́стул |
| Д. |
пу́стуле |
пу́стулам |
| В. |
пу́стулу |
пу́стулы |
| Т. |
пу́стулай
пу́стулаю |
пу́стуламі |
| М. |
пу́стуле |
пу́стулах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пу́стула ж., мед. пу́стула
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пу́стула мед. пу́стула, -лы ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ПУ́СТУЛА (ад лац. pustula пузыр, гнайнік),
гнайнічок, пузырок з гноем, які ўзнікае на скуры як элемент некат. дэрматозаў і інфекц. хвароб чалавека. Бываюць паверхневыя і глыбокія — звязаныя з валасяным мяшочкам і сальнай залозай. Пасля зажыўлення глыбокіх П. застаюцца рубцы.
т. 13, с. 129
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пу́стула
(лац. pustula)
мед. гнойны прышч.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)