пункцірны - Пошук

пункці́рны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пункці́рны	пункці́рная	пункці́рнае	пункці́рныя
Р.	пункці́рнага	пункці́рнай пункці́рнае	пункці́рнага	пункці́рных
Д.	пункці́рнаму	пункці́рнай	пункці́рнаму	пункці́рным
В.	пункці́рны (неадуш.) пункці́рнага (адуш.)	пункці́рную	пункці́рнае	пункці́рныя (неадуш.) пункці́рных (адуш.)
Т.	пункці́рным	пункці́рнай пункці́рнаю	пункці́рным	пункці́рнымі
М.	пункці́рным	пункці́рнай	пункці́рным	пункці́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пункці́рны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пункці́рны	пункці́рная	пункці́рнае	пункці́рныя
Р.	пункці́рнага	пункці́рнай пункці́рнае	пункці́рнага	пункці́рных
Д.	пункці́рнаму	пункці́рнай	пункці́рнаму	пункці́рным
В.	пункці́рны (неадуш.) пункці́рнага (адуш.)	пункці́рную	пункці́рнае	пункці́рныя (неадуш.) пункці́рных (адуш.)
Т.	пункці́рным	пункці́рнай пункці́рнаю	пункці́рным	пункці́рнымі
М.	пункці́рным	пункці́рнай	пункці́рным	пункці́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пункці́рны пункти́рный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пункці́рны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пункціру, з’яўляецца пункцірам. Пункцірная лінія. // перан. Ледзь акрэслены, зроблены ў агульных рысах, накідах. У гэтых фразах Багдановічу сапраўды, дзе тэзісна, дзе пункцірна, удалося акрэсліць атмасферу палітычнай барацьбы і культурнага жыцця ў Беларусі першых дзесяцігоддзяў XVI ст. Лойка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пункці́рны спец. punktíert

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

пункці́р, -у, мн. -ы, -аў, м.

Лінія, якая ўтвараецца з кропак, кароткіх рысак.

|| прым. пункці́рны, -ая, -ае.

Пункцірнае акрэсленне сітуацыі (перан.: у агульных рысах).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пункти́рный пункці́рны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

gestríchelt a пункці́рны; (за)штрыхава́ны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

КУРА́НТА (франц. courante літар. бягучая),

прыдворны танец італьян. паходжання. Найб. пашыраны на мяжы 16—17 ст. Муз. памер ²/₄, рытм пункцірны. Пазней узніклі 2 віды К. — франц. (тэмп умераны, памер ³/₂ або ⁶/₄, частая змена рытму, урачысты характар) і італьянская (тэмп хуткі, пастаянны муз. памер ³/₄ або ³/₈). У прафес. музыцы існавала да 1-й пал. 18 ст. як 2-я частка інстр. сюіты (І.С.Бах, Г.Ф.Гендэль). Вядомы рукапісны зб. «Куранты», у якім змешчаны шэраг кантаў і псальмаў з акрэсленымі бел. рысамі.

т. 9, с. 41

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

kropkowany

kropkowan|y

кропкамі, у кропкі; пункцірны;

linia ~a — пункцірная лінія

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Verbum