пузы́рь м.
1. пузы́р, -ра́ м.; (на жидкости) бу́рбалка, -кі ж.;
пузыри́ в мета́лле пузыры́ ў мета́ле;
2. (волдырь) пухі́р, -ра́ м.; вады́р, -ра́ м.;
на ме́сте ожо́га вскочи́л пузы́рь на апе́чаным ме́сцы ўско́чыў пухі́р (вады́р);
3. анат. пузы́р, -ра́ м.;
жёлчный (же́лчный) пузы́рь жо́ўцевы пузы́р, жаўця́к, -ка́ м.;
мочево́й пузы́рь мачавы́ пузы́р, мачаві́к, -ка́ м.;
пла́вательный пузы́рь (у рыб) пла́вальны пузы́р;
4. (медицинский, для плавания) пузы́р, -ра́ м.;
пузы́рь со льдо́м пузы́р з лёдам;
5. (малыш) разг. пузы́р, -ра́ м.;
◊
мы́льный пузы́рь мы́льная бу́рбалка;
пуска́ть пузыри́ пуска́ць бу́рбалкі;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пузырь
Том: 29, старонка: 343.
Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)
пузы́р, -ра́ в разн. знач. пузы́рь;
~ры́ ў мета́ле — пузыри́ в мета́лле;
жо́ўцевы п. — жёлчный пузы́рь;
пла́вальны п. — пла́вательный пузы́рь;
п. з хало́днай вадо́й — пузы́рь с холо́дной водо́й;
◊ мы́льны п. — мы́льный пузы́рь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пла́вательный пла́вальны;
пла́вательный пузы́рь пла́вальны пузы́р;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пухі́р, -ра́ м. (вздутие на коже) пузы́рь, волды́рь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мачавы́ мочево́й;
м. пузы́р — мочево́й пузы́рь;
○ ~вая кіслата́ — мочева́я кислота́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пла́вальны пла́вательный;
п. пузы́р — пла́вательный пузы́рь;
п. спорт — пла́вательный спорт
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ГРЭСЬ (Аркадзь Аляксандравіч) (н. 20.11.1941, в. Жабінцы Баранавіцкага р-на Брэсцкай вобл.),
бел. вучоны ў галіне уралогіі. Д-р мед. н. (1984), праф. (1986). Скончыў Гродзенскі мед. ін-т (1964). З 1971 у Бел. ін-це ўдасканалення ўрачоў (з 1991 заг. кафедры). Навук. працы па лячэнні неўрагенных расстройстваў мочаспускання, запаленчых хвароб нырак, прастаты.
Тв.:
Неврогенный мочевой пузырь (разам з М.Я.Саўчанкам, В.А.Мохартам) // Уродинамика. София, 1991.
т. 5, с. 495
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МО́ХАРТ (Вячаслаў Андрэевіч) (н. 28.3. 1924, в. Шулякі Слуцкага р-на Мінскай вобл.),
бел. вучоны ў галіне уралогіі. Д-р мед. н., праф. (1969). Засл. дз. нав. Беларусі 1982. Скончыў Мінскі мед. ін-т (1953). З 1971 у Бел. ін-це ўдасканалення ўрачоў (да 1991 заг. кафедры). Навук. працы па клініцы, дыягностыцы, лячэнні раку нырак і мачавога пузыра, актынамікозе мочапалавых органаў, нейрагенным расстройстве мочаспускання.
Тв.:
Нейрогенные расстройства мочеиспускания: (Нейрогенный мочевой пузырь). Мн., 1970 (разам з М.Я.Саўчанкам);
История развития урологии в Белоруссии, 1950—1998 гг. Мн., 1999.
т. 10, с. 531
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
нами́н вет. наму́л, -лу м.; (мозоль) мазо́ль, -заля́ м.; (пузырь) пухі́р, -ра́ м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)