псіхі́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. псіхі́чка псіхі́чкі
Р. псіхі́чкі псіхі́чак
Д. псіхі́чцы псіхі́чкам
В. псіхі́чку псіхі́чак
Т. псіхі́чкай
псіхі́чкаю		 псіхі́чкамі
М. псіхі́чцы псіхі́чках

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

псіх, -а, мн. -і, -аў, м. (разм.).

Псіхічна неўраўнаважаны або псіхічна хворы чалавек.

|| ж. псіхі́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)