псамафі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. псамафі́т псамафі́ты
Р. псамафі́ту псамафі́таў
Д. псамафі́ту псамафі́там
В. псамафі́т псамафі́ты
Т. псамафі́там псамафі́тамі
М. псамафі́це псамафі́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

псамафі́т, -ту м., бот. псаммофи́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

псаммофи́т бот. псамафі́т, -ту м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

псамафі́ты, ‑аў; адз. псамафіт, ‑у, М ‑фіце, м.

Спец. Расліны, якія растуць на пяску (напрыклад, пясчаная асака, саксаул).

[Ад грэч. psámmos — пясок і phytón — расліна.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)