прышыўны́, -а́я, -о́е.

Які прышываецца, не прышпільны.

Прышыўныя манжэты.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прышыўны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прышыўны́ прышыўна́я прышыўно́е прышыўны́я
Р. прышыўно́га прышыўно́й
прышыўно́е		 прышыўно́га прышыўны́х
Д. прышыўно́му прышыўно́й прышыўно́му прышыўны́м
В. прышыўны́ (неадуш.)
прышыўно́га (адуш.)		 прышыўну́ю прышыўно́е прышыўны́я (неадуш.)
прышыўны́х (адуш.)
Т. прышыўны́м прышыўно́й
прышыўно́ю		 прышыўны́м прышыўны́мі
М. прышыўны́м прышыўно́й прышыўны́м прышыўны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прышыўны́ пришивно́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прышыўны́, ‑ая, ‑ое.

Які прышываецца да чаго‑н. Прышыўная манжэта. Прышыўны каўнер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

притачно́й прышыўны́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пришивно́й прышыўны́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)