прышчапі́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прышчэ́піцца прышчэ́пяцца
Прошлы час
м. прышчапі́ўся прышчапі́ліся
ж. прышчапі́лася
н. прышчапі́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прышчапі́цца сов., в разн. знач. приви́ться;

ру́жа до́бра ~пі́лася — ро́за хорошо́ привила́сь;

во́спа ~пі́лася — о́спа привила́сь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прышчапі́цца, ‑шчэпіцца; зак.

1. Зрасціся з другой раслінай (пра чаранок, вочка).

2. Выклікаць у арганізме патрэбную рэакцыю ў выніку прышчэпкі (пра вакцыну). Воспа прышчапілася.

3. перан. Замацавацца, укараніцца, прыжыцца. У нас да газетнай і кніжнай мовы прышчапілася слова «адбіць». Чорны. Цяжкая спадчына ад праклятай мінуўшчыны прышчапілася чалавеку. Кудраўцаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прышчапі́цца, прышчэ́плівацца

1. с.-г. ánwachsen* vi (s);

раслі́на прышчапі́лася die Pflánze ist ángewachsen;

2. мед. wírken vi;

3. перан. sich éinbürgern

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

приви́ться сов.

1. прышчапі́цца;

2. перен. прыві́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прышчапля́цца, ‑яецца; незак.

1. Незак. да прышчапіцца.

2. Зал. да прышчапляць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прышчэ́плівацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прышчапіцца.

2. Зал. да прышчэпліваць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыві́цца гл. прышчапіцца 2.

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прышчэ́плівацца I несов.

1. в разн. знач. привива́ться; см. прышчапі́цца;

2. страд. привива́ться; окули́роваться; копули́роваться; прищепля́ться; см. прышчэ́пліваць II

прышчэ́плівацца II несов., страд. прищепля́ться; см. прышчэ́пліваць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыня́цца, прымуся, прымешся, прымецца; зак.

1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Укараніцца, прыжыцца. Расада прынялася. Прышчэпак прыняўся. □ Зазелянелі, заслалі дол маладыя пахучыя сасонкі, — прыняліся на добрай зямлі. Пташнікаў. // Прышчапіцца (пра вакцыну). Воспа прынялася.

2. за што і з інф. Пачаць што‑н. рабіць; узяцца за што‑н. Нам, будучым курсантам, дачасна назначылі выпускныя экзамены за вучылішча, і мы спешна прыняліся за падрыхтоўку да іх. Марціновіч. Сідор усеўся за стол і прыняўся вячэраць. Гартны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)