прычыня́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прычыня́юся прычыня́емся
2-я ас. прычыня́ешся прычыня́ецеся
3-я ас. прычыня́ецца прычыня́юцца
Прошлы час
м. прычыня́ўся прычыня́ліся
ж. прычыня́лася
н. прычыня́лася
Загадны лад
2-я ас. прычыня́йся прычыня́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час прычыня́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прычыня́цца I несов.

1. (да чаго) служи́ть причи́ной (чего);

2. (да чаго) ока́зываться прича́стным (к чему);

3. происходи́ть, случа́ться;

1-3 см. прычыні́цца I;

4. страд. причиня́ться; доставля́ться; наноси́ться; см. прычыня́ць I

прычыня́цца II несов., возвр., страд. прикрыва́ться, притворя́ться; см. прычыні́цца II, прычыня́ць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прычыня́цца ​1, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца.

Незак. да прычыніцца ​1.

прычыня́цца ​2, ‑яецца.

Незак. да прычыніцца ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прычыня́цца гл. прычыніцца I, II

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прычыні́цца², 1 і 2 ас. не ўжыв., -ы́ніцца; зак.

Зачыніцца няпоўнасцю, няшчыльна.

Дзверы прычыніліся.

|| незак. прычыня́цца, -я́ецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прычыні́цца¹, -ыню́ся, -ы́нішся, -ы́ніцца; зак.

1. да чаго. Стаць прычынай чаго-н.

Самаахвярная праца людзей прычынілася да росквіту гаспадаркі.

2. да чаго. Стаць саўдзельнікам якой-н. справы; далучыцца да чаго-н.

П. да развіцця музычнага мастацтва. П. да размовы.

3.(1 і 2 ас. не ўжыв.). Здарыцца, адбыцца.

Прычынілася бяда.

|| незак. прычыня́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прычыне́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прычыняць ​1 — прычыніць ​1 і прычыняцца ​1 — прычыніцца ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

причиня́ться страд. прычыня́цца; рабі́цца; прыно́сіцца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прычыні́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прычыню́ся прычы́німся
2-я ас. прычы́нішся прычы́ніцеся
3-я ас. прычы́ніцца прычы́няцца
Прошлы час
м. прычыні́ўся прычыні́ліся
ж. прычыні́лася
н. прычыні́лася
Загадны лад
2-я ас. прычыні́ся прычыні́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час прычыні́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

притворя́ться​I несов., возвр., страд. (затворяться) прычыня́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)