прыця́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыця́ты |
прыця́тая |
прыця́тае |
прыця́тыя |
| Р. |
прыця́тага |
прыця́тай прыця́тае |
прыця́тага |
прыця́тых |
| Д. |
прыця́таму |
прыця́тай |
прыця́таму |
прыця́тым |
| В. |
прыця́ты (неадуш.) прыця́тага (адуш.) |
прыця́тую |
прыця́тае |
прыця́тыя (неадуш.) прыця́тых (адуш.) |
| Т. |
прыця́тым |
прыця́тай прыця́таю |
прыця́тым |
прыця́тымі |
| М. |
прыця́тым |
прыця́тай |
прыця́тым |
прыця́тых |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыця́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыця́ты |
прыця́тая |
прыця́тае |
прыця́тыя |
| Р. |
прыця́тага |
прыця́тай прыця́тае |
прыця́тага |
прыця́тых |
| Д. |
прыця́таму |
прыця́тай |
прыця́таму |
прыця́тым |
| В. |
прыця́ты (неадуш.) прыця́тага (адуш.) |
прыця́тую |
прыця́тае |
прыця́тыя (неадуш.) прыця́тых (адуш.) |
| Т. |
прыця́тым |
прыця́тай прыця́таю |
прыця́тым |
прыця́тымі |
| М. |
прыця́тым |
прыця́тай |
прыця́тым |
прыця́тых |
Кароткая форма: прыця́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)