прыцямні́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыцямню́ прыце́мнім
2-я ас. прыце́мніш прыце́мніце
3-я ас. прыце́мніць прыце́мняць
Прошлы час
м. прыцямні́ў прыцямні́лі
ж. прыцямні́ла
н. прыцямні́ла
Загадны лад
2-я ас. прыцямні́ прыцямні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прыцямні́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыцямні́ць сов. притемни́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыцямні́ць, ‑цямню, ‑цемніш, ‑цемніць; зак., што.

Зрабіць цямнейшым, трохі зацямніць. Прыцямніць лямпу. □ [Ліхтары] былі на высокіх, гладка абструганых слупах і гарэлі так ярка, што, здавалася, прыцямнілі месяц. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

притемни́ть сов. прыцямні́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыцямня́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да прыцямніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыце́мнены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прыцямніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)