прыця́гваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыця́гваю прыця́гваем
2-я ас. прыця́гваеш прыця́гваеце
3-я ас. прыця́гвае прыця́гваюць
Прошлы час
м. прыця́гваў прыця́гвалі
ж. прыця́гвала
н. прыця́гвала
Загадны лад
2-я ас. прыця́гвай прыця́гвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыця́гваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыця́гваць несов.

1. прита́скивать, привола́кивать;

2. притя́гивать;

3. (да каго, чаго) притя́гивать (к чему);

4. перен. (заставлять приходить) прита́скивать;

5. перен. (к суду, ответу и т.п.) привлека́ть;

6. перен. (делать участником) привлека́ть;

7. перен. (заставлять обращать внимание) привлека́ть;

1-7 см. прыцягну́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыця́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., каго-што.

1. Незак. да прыцягнуць.

2. Выклікаць прыхільнасць, сімпатыі; вабіць. Было ў гэтай усмешцы нешта чыстае, сціплае і такое чалавечае, што заўсёды прыцягвала да.. [Бохана] людзей. Лынькоў. Кавальская справа ўсё больш і больш прыцягвала.. [Васіля]. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыця́гваць

1. heránziehen* vt, herbéiziehen* vt; an sich zíehen* (да сябе);

прыця́гваць да адка́зу юрыд. zur Verántwortung zíehen*;

прыця́гваць да сябе́ ўвагу die Áufmerksamkeit fésseln [auf sich zíehen*];

прыця́гваць каго-н. на свой бок j-n auf séine Séite bríngen* [zíehen*];

2. (прывабліваць) ánziehen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прыцягну́ць, -ягну́, -я́гнеш, -я́гне; -ягні́; -я́гнуты; зак.

1. каго-што. Цягай наблізіць, цягнучы, прысунуць, даставіць куды-н.

П. бервяно.

П. лодку да берага.

2. каго (што). Прывесці сілай ці супраць волі (разм.).

П. у госці.

3. каго-што. Прымусіць звярнуць увагу на што-н. або выклікаць жаданне прыбыць куды-н.

Выстаўка прыцягнула шмат наведвальнікаў.

4. каго (што). Прымусіць, выклікаць жаданне прыняць удзел у чым-н.

П. да работы ў камісіі.

5. каго (што) да чаго. Прымусіць адказаць за сваю дзейнасць, учынкі (афіц.).

П. да адказнасці.

|| незак. прыця́гваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. прыця́гванне, -я, н. (да 1—3 і 5 знач.) і прыцягне́нне, -я, н. (да 4 і 5 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прыцяга́ць несов., см. прыця́гваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прита́скивать несов., разг. прыця́гваць, прывалака́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

притя́гивать несов., прям., перен. прыця́гваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

привола́кивать несов., разг. прывалака́ць, прывала́кваць, прыця́гваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

привлека́ть несов.

1. прыця́гваць; (к участию в чём-л. — ещё) залуча́ць; (вовлекать) уця́гваць (у што);

привлека́ть внима́ние прыця́гваць ува́гу;

привлека́ть взо́ры прыця́гваць по́зіркі (по́гляды);

привлека́ть к отве́тственности прыця́гваць да адка́знасці;

привлека́ть к суду́ прыця́гваць да суда́;

привлека́ть к рабо́те прыця́гваць (залуча́ць) да рабо́ты, уця́гваць у рабо́ту;

2. (влечь, манить) прыця́гваць, ва́біць, прыва́бліваць;

привлека́ть свои́м тала́нтом прыця́гваць (ва́біць, прыва́бліваць) сваі́м та́лентам;

3. (склонять) схіля́ць;

привлека́ть на свою́ сто́рону схіля́ць на свой бок;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)