прыхо́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыхо́ўванне
Р. прыхо́ўвання
Д. прыхо́ўванню
В. прыхо́ўванне
Т. прыхо́ўваннем
М. прыхо́ўванні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыхо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыхоўваць — прыхаваць і прыхоўвацца — прыхавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)