прыхо́да-расхо́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыхо́да-расхо́дны прыхо́да-расхо́дная прыхо́да-расхо́днае прыхо́да-расхо́дныя
Р. прыхо́да-расхо́днага прыхо́да-расхо́днай
прыхо́да-расхо́днае
прыхо́да-расхо́днага прыхо́да-расхо́дных
Д. прыхо́да-расхо́днаму прыхо́да-расхо́днай прыхо́да-расхо́днаму прыхо́да-расхо́дным
В. прыхо́да-расхо́дны (неадуш.)
прыхо́да-расхо́днага (адуш.)
прыхо́да-расхо́дную прыхо́да-расхо́днае прыхо́да-расхо́дныя (неадуш.)
прыхо́да-расхо́дных (адуш.)
Т. прыхо́да-расхо́дным прыхо́да-расхо́днай
прыхо́да-расхо́днаю
прыхо́да-расхо́дным прыхо́да-расхо́днымі
М. прыхо́да-расхо́дным прыхо́да-расхо́днай прыхо́да-расхо́дным прыхо́да-расхо́дных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прихо́до-расхо́дный прыхо́да-расхо́дны;

прихо́до-расхо́дная кни́га прыхо́да-расхо́дная кні́га.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыхо́д

‘ніжэйшая царкоўная арганізацыя’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прыхо́д прыхо́ды
Р. прыхо́да прыхо́даў
Д. прыхо́ду прыхо́дам
В. прыхо́д прыхо́ды
Т. прыхо́дам прыхо́дамі
М. прыхо́дзе прыхо́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыхо́дскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прыхода ​3. Прыходская царква.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыхо́д², -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Абшчына вернікаў, якая належыць да адной царквы (у 2 знач.).

Ён не тутэйшага прыхода.

|| прым. прыхо́дскі, -ая, -ае.

Прыходская школа.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прыхаджа́нін, -а, мн. -джа́не і (з ліч. 2, 3, 4) -джа́ніны, -джа́н, м. Вернік, які належыць да якога-н. прыхода².

|| ж. прыхаджа́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ПРЫХАДЖА́НЕ,

члены прыходскай абшчыны (прыхода), якія наведваюць храм, удзельнічаюць у богаслужэнні, прытрымліваюцца царк. прадпісанняў і матэрыяльна падтрымліваюць культавы будынак і прычт (свяшчэнна- і царкоўнаслужыцелі пэўнага прыхода).

т. 13, с. 85

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

царкоўнапрыхо́дскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да царкоўнага прыхода, знаходзіцца ў яго распараджэнні. Царкоўнапрыходскае навучанне.

•••

Царкоўнапрыходская школа гл. школа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыхадскі́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да прыхода ​3. Прыхадскі касцёл.

•••

Прыхадская школа — тое, што і царкоўнапрыхадская школа (гл. школа).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

parish [ˈpærɪʃ] n. царко́ўны прыхо́д, пара́фія;

He is a vicar of a large rural parish. Ён вікарый вялікага вясковага царкоўнага прыхода.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)