прыту́каць
‘прыгнаць жывёлу’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыту́каю |
прыту́каем |
| 2-я ас. |
прыту́каеш |
прыту́каеце |
| 3-я ас. |
прыту́кае |
прыту́каюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыту́каў |
прыту́калі |
| ж. |
прыту́кала |
| н. |
прыту́кала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прыту́кай |
прыту́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прыту́каўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Прыту́каць ’аглушаць заўсёднай лаянкай; прымушаць лаянкай да працы’ (Нас.), ’прымусіць (настойлівымі патрабаваннямі)’ (Мат. Маг., Юрч. СНС), прытука́ць, прытуха́ць ’абгаворваць’ (в.-дзв., Сл. ПЗБ). Рус. смал. приту́кивать ’лаяць каго-небудзь, прымушаючы працаваць’. Да ту́каць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)