прыто́ўкваць гл. прытаўчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прыто́ўкваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыто́ўкваю прыто́ўкваем
2-я ас. прыто́ўкваеш прыто́ўкваеце
3-я ас. прыто́ўквае прыто́ўкваюць
Прошлы час
м. прыто́ўкваў прыто́ўквалі
ж. прыто́ўквала
н. прыто́ўквала
Загадны лад
2-я ас. прыто́ўквай прыто́ўквайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыто́ўкваючы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыто́ўкваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прытаўчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прытаўчы́, -таўку́, -таўчэ́ш, -таўчэ́; -таўчо́м, -таўчаце́, -таўку́ць; -то́ўк, -таўкла́, -ло́; -таўчы́; -то́ўчаны; зак.

1. што і чым. Прыправіць затаўкай.

П. боршч салам.

2. каго. Збіць, пабіць; дабіць (разм.).

Прытаўклі небараку да паўсмерці.

|| незак. прыто́ўкваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)