прыта́кнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыта́кну |
прыта́кнем |
| 2-я ас. |
прыта́кнеш |
прыта́кнеце |
| 3-я ас. |
прыта́кне |
прыта́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
прыта́кнуў |
прыта́кнулі |
| ж. |
прыта́кнула |
| н. |
прыта́кнула |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыта́кнуўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыта́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.
Аднакр. да прытакваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
przytaknąć
зак. падтакнуць, прытакнуць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)