прыся́дка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыся́дка |
прыся́дкі |
| Р. |
прыся́дкі |
прыся́дак |
| Д. |
прыся́дцы |
прыся́дкам |
| В. |
прыся́дку |
прыся́дкі |
| Т. |
прыся́дкай
прыся́дкаю |
прыся́дкамі |
| М. |
прыся́дцы |
прыся́дках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
«КАЗАЧО́К»,
«Казак», бел. нар. сольны мужчынскі танец імправізацыйнага характару. Муз. памер 2/4. Тэмп хуткі.
Танцоры па чарзе дэманструюць сваю фантазію, спрыт, вынаходлівасць. Асн. элементы «К.» — вяровачка, па-дэ-баск, прысядка. Часам у выкананне ўключаюцца і жанчыны. У некат. рэгіёнах «К.» выконваецца парамі (асн. элемент — полька-вальсавы паварот па крузе). Суправаджаецца прыпеўкамі. У 19 ст. ў мностве варыянтаў бытаваў на Беларусі. Сцэнічны варыянт «К.» створаны ў 1928 К.Алексютовічам. Падобны танец пашыраны ў Расіі і на Украіне.
т. 7, с. 425
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
прися́дка разг.
1. прыся́дка, -кі ж.;
2. (в танке) пры́сядкі, -дак ед. нет.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)