прысце́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысце́нны |
прысце́нная |
прысце́ннае |
прысце́нныя |
| Р. |
прысце́ннага |
прысце́ннай
прысце́ннае |
прысце́ннага |
прысце́нных |
| Д. |
прысце́ннаму |
прысце́ннай |
прысце́ннаму |
прысце́нным |
| В. |
прысце́нны (неадуш.)
прысце́ннага (адуш.) |
прысце́нную |
прысце́ннае |
прысце́нныя (неадуш.)
прысце́нных (адуш.) |
| Т. |
прысце́нным |
прысце́ннай
прысце́ннаю |
прысце́нным |
прысце́ннымі |
| М. |
прысце́нным |
прысце́ннай |
прысце́нным |
прысце́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прысце́нны, ‑ая, ‑ае.
Які размяшчаецца каля сцяны, пры сцяне. Паклаўшы часопіс на прысценную сетачку, Ганна пацягнула коўдру да самае шыі. Дубоўка. Бетон .. асцярожна засыпалі, укладвалі ў падрыхтаваныя ў катлаване формы і ў вузкія шчыліны прысценнай апалубкі. Хадкевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ПЛЕ́ЎРА (ад грэч. pleura рабро, бок, сценка),
серозная абалонка, што пакрывае лёгкія і сценкі грудной поласці наземных пазваночных і чалавека. Адрозніваюць унутраны, ці вісцэральны лісток П., які зрастаецца з тканкай лёгкага, і прысценны, або парыетальны, які высцілае знутры сценкі грудной поласці. У млекакормячых плеўральная (грудная) поласць поўнасцю адмежавана ад брушной дыяфрагмай і запоўнена серознай вадкасцю, якая памяншае трэнне лёгкіх пры дыханні. Запаленне П. выклікае плеўрыт.
А.С.Леанцюк.
т. 12, с. 424
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)