прысука́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прысука́юся
прысучу́ся		 прысука́емся
прысу́чамся
2-я ас. прысука́ешся
прысу́чашся		 прысука́ецеся
прысучаце́ся
3-я ас. прысука́ецца
прысу́чацца		 прысука́юцца
прысу́чуцца
Прошлы час
м. прысука́ўся прысука́ліся
ж. прысука́лася
н. прысука́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час прысука́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прысука́цца сов., разг.

1. приста́ть, привяза́ться;

аса́ ~ка́лася — оса́ приста́ла;

2. придра́ться, прицепи́ться;

п’я́ны ~ка́ўся да жанчы́ны — пья́ный придра́лся (прицепи́лся) к же́нщине

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прысука́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца і ‑сучуся, ‑сучашся, ‑сучацца; зак.

1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Прымацавацца, далучыцца шляхам сукання. Нітка добра прысукалася.

2. перан. Разм. Прывязацца, прычапіцца, прыдрацца. — Прысукаўся аканом з двара, што я капу панскага ячменю ўкраў. Грахоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прысука́цца ’прымацавацца, далучыцца шляхам сукання’ (Нас., ТСБМ), ’размясціцца вельмі блізка; прывязацца, прычапіцца, прыдрацца’ (Нас., Жд., ТСБМ; пух., Сл. ПЗБ; ТС), прысучы́цца ’прывязацца’ (Ласт.), прысу́чыцца ’тс’ (ТС), прысучы́цца ’пасватацца’ (брасл., Сл. ПЗБ). Гл. сукаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

прысу́квацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прысукацца.

2. Зал. да прысукваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прысукрава́цца ’прыладзіцца, прысуседзіцца (да каго-небудзь, чаго-небудзь дзела сваёй выгады, карысці), паддобрыцца’ (Янк. 1, Мат. Гом.). Утворана па аналогіі з прысука́цца (гл.) ад су́крыцца ’завівацца’, гл. сукры, сукрутка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

прысу́квацца несов., разг.

1. пристава́ть, привя́зываться;

2. придира́ться, цепля́ться;

1, 2 см. прысука́цца;

3. страд. прису́чиваться; см. прысу́кваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)