прысту́пна
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| прысту́пна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прысту́пна, прысл.
Абл. Зручна, лёгка (ісці). Перад самай вёскай Тышкевіч загадаў людзям разгарнуцца ланцужком. Снег пад гарой мелкі, ісці было прыступна. Асіпенка. Ісці па ямах босай было мякка і прыступна. Пташнікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Прысту́пна ’добра, зручна, ёмка’ (Жд. 1). Да прыступі́ць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)